Weet je achteraf precies wat je had willen zeggen?

Reageer je wanneer de spanning oploopt vaak op een manier die niet bij je past?

Dan kun je toch gewoon de klant bellen…

Dan zeg je toch gewoon dat je dat niet wilt…

Wat maakt het nou uit wat die ander zegt. Daar trek je je dan toch gewoon niets van aan…

Was het maar zo gewoon.

Er zijn situaties die voor jou niet zo gewoon zijn. Situaties waarin het je niet lukt om te reageren zoals je zou willen. Zoals met een collega die veel ruimte inneemt, een klant die veel van je vraagt of een leidinggevende voor wie je het te goed wilt doen.

Er wordt iets in je opgeroepen wat je pas later merkt, aan oplopende spanning in je lichaam, weerstand of een terugtrekkende beweging. Achteraf denk je: dit had ik heel anders willen aanpakken. Dan weet je weer wat je had willen zeggen en doen, maar op het moment zelf neemt de automatische reactie het over.

Het lijkt misschien alsof het om dat ene gesprek of die ene collega gaat. Maar wanneer vergelijkbare situaties steeds weer spanning oproepen, zit daar vaak een terugkerende dynamiek onder.

Wanneer deze dynamiek zich blijft herhalen, komen ook dezelfde reacties steeds terug. Dat kost energie. Je gaat situaties ontwijken, blijft gesprekken herkauwen of bent minder zichtbaar met wat je te bieden hebt dan je eigenlijk zou willen.

Ik begeleid professionals die deze herhalende dynamiek willen doorzien. Samen onderzoeken we wat zich in deze situaties steeds weer aandient en hoe dat doorwerkt in de manier van reageren en handelen.